بده دستت به دستانم

                 که دست تو به دست من بسازد صبح فردا را

                    تو عشق من شدی

           من عاشق عشقت

    من آن عشق و من این عاشق چنین آسان نمی بازم

                          تو لیلی گشتی و عالم همه مجنون

                                        من این لیلی چنین مجنون نمی خواهم

 

         میان پرده و پروا

       یکی کن راه فردا را

       که فردا را چو دیروزت نمی خواهم

 

               من این را با تو می گویم

                     تو راز دل بگیر آن را

        من این ساقی    من آن ساغر نمی خواهم

    بکن پای خود از دیروز

                                      بنه پنجه در آینده

   که آینه فرو مانده چو دوش و دی نمی خواهم

 

          سرود زندگی سر کن

               لباس سروری بر کن

                    بهارت را بهاران کن

         زمینت را گلستان کن

                که نوروز تو هر روزت

                            و هر روز تو نوروزت