رود ها در جاری شدن
و علف ها در سبز شدن
معنا پیدا می کنند
کوهها با قله ها و دریا ها با موج ها زندگی می کنند
و انسان ها
همه ی انسان ها با عشق
پس با خدایا به من رحم کن
بر من که می دانم نا توانم رحم کن
باشد که خانه ای نداشته باشم
باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم
باشد که دست و پایی نداشته باشم
اما نباشد ، اما هرگز نباشد
روزی که در قلبم عشق نباشد
هرگز نباشد
به یکدیگر عشق بورزید ، اما از عشق بند مسازید :
بگذارید عشق دریایی مواج باشد در میان سواحل روح شما ....
با هم بخوانید و برقصید و شادمان باشید ، اما بگذارید هر یک از شما تنها باشد
همچون سیم های عود که تنها هستند ، گر چه با یک نغمه به ارتعاش در می آیند
دل های خود را به یکدیگر بدهید اما نه برای نگه داشتن
زیرا تنها دست زندگی شایسته است دل های شما را نگه دارد
در کنار یکدیگر بایستید اما بسیار نزدیک به هم
زیرا ستون های معبد جدای از هم می ایستند
و درخت بلوط و سرو در سایه ی هم نمی بالند
جبران خلیل جبران
یک بار دستم را پر از مه کردم
سپس دستم را باز کردم ؛ بیا و ببین ، مه به کرمی بدل شده بود
دستم را بستم و دوباره گشودم ؛ بنگر ، پرنده ای در میان دستم بود
باز دستم را بستم و گشودم ؛ در میان گودی دستم انسانی ایستاده بود
سیمایی غمگین داشت و به بالا می نگریست
باز هم دستم را بستم ؛ وقتی آن را گشودم ،چیزی جز مه ندیدم ؛
اما ترانه ای شنیدم در نهایت زیبایی
جبران خلیل جبران
تو در حضور خورشید نیمروز آزاد هستی ،
تو در حضور ستارگان شب آزاد هستی
و تو آزاد هستی حتی هنگامی که دیگر نه خورشیدی وجود دارد و نه ماه و ستاره ای.
تو آزاد هستی ،
حتی هنگامی که چشمان خویش را بر روی هر آنچه هست ببندی.
اما تو بنده ی کسی هستی که دوستش می داری ، زیرا دوستش می داری
و
بنده ی کسی هستی که دوستت می دارد ،زیرا دوستت می دارد
جبران خلیل جبران
از روی زمین آغاز نمی شود
از درون شهر ها و آبادی ها
از درون خانه ها و بستر ها آغاز نمی شود
از زیر خاک و از عمق زمین باید به آسمان پرواز کرد
آن آسمان
این سقف کوتاه در زرورق گرفته ی کودن
که بر سر ما سنگینی می کند , نیست
علی شریعتی
راه من،راه تو نیست،با وجود این که ،با هم گام بر می داریم ،دست در دست هم.
خوش بود که در دوستی غرضی در میان نباشد ،مگر ژرفا بخشیدن به روح
زیرا عشقی که جز گشودن راز درونش طالب چیز دیگری باشد ،
عشق نیست ، دامی است گسترده ، که جز بیهودگی در آن نمی افتد.
جبران خلیل جبران
بیرون پناهگاهت می مانم و درون را نگاه می کنم
در حالی که در اطرافم ، از هر سو ، بمب می ریزند
تو در داخل پناهگاهت چقدر سر حال و در امان و خوشحال به نظر می آیی
آیا گفته بودم که من به این چیزها توجه می کنم؟
آیا گفته بودم که چه شگفت آور هستی؟
و چقدر ناراحتم که از هم جدا شده ایم.
عزیزم من بیرون پناهگاه تو ایستاده ام
اما امیدوارم که در قلب تو باشم
شل سیلور استاین